Abul Abbos Abdulloh ibn Abbos roziyallohu anhumodan rivoyat qilinadi:

«Bir kuni Nabiy sollallohu alayhi vasallamning orqalarida (ulovda) edim. U zot dedilar: „Ey yigitcha, senga bir necha kalimani o‘rgataman: Allohni (amrlarini) saqla, U seni saqlaydi. Allohni saqla, Uni ro‘parangda topasan. So‘rasang, Allohdan so‘ra. Yordam tilasang, Allohdan yordam tila.“»

«„Bilgilki, agar butun ummat senga biror narsa bilan foyda yetkazish uchun jam bo‘lsa, faqat Alloh senga yozib qo‘ygan narsa bilangina foyda yetkaza oladi. Agar ular senga biror narsa bilan zarar yetkazish uchun jam bo‘lsa, faqat Alloh senga yozib qo‘ygan narsa bilangina zarar yetkaza oladi. Qalamlar ko‘tarildi, sahifalar quridi“».

Manba: Termiziy rivoyati. Termiziy: «Hasan sahih hadis», degan.

Termiziydan boshqalarning rivoyatida: «Allohni saqla, Uni oldingda topasan. Farovonlikda Allohni tani, U seni qiyinchilikda taniydi. Bilgilki, senga yetmagan narsa senga yetadigan emas edi, senga yetgan narsa sendan o‘tib ketadigan emas edi. Bilgilki, g‘alaba sabr bilan, kenglik g‘am bilan, osonlik qiyinchilik bilan birgadir».

Bu so‘zlarni Payg‘ambarimiz o‘n yoshlar chamasidagi Ibn Abbosga aytganlar — demak, bu hadis aynan yoshlar uchun. Uning markazida tavakkul va ishonch turadi: Allohning amrlariga rioya qilgan odamni Alloh himoya qiladi.

Ikkinchi qismi xavotir va qo‘rquvdan xalos qiladi: odamlarning gapi va qarshiligi sizga Alloh yozmagan zararni yetkaza olmaydi. Qiyinchilik kelsa — ortidan albatta osonlik bor. Bu sabr va umid bilan yashashga undaydi.