Navvos ibn Sam’on roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi:

«Nabiy sollallohu alayhi vasallam dedilar: „Yaxshilik — chiroyli xulqdir. Gunoh esa — ko‘nglingda g‘ashlik tug‘diradigan va odamlarning undan xabardor bo‘lishini yoqtirmaydigan narsangdir“».

Manba: Muslim rivoyati.

Vobisa ibn Ma’bad roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: «Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning huzurlariga keldim. U zot: „Yaxshilik haqida so‘ragani keldingmi?“ dedilar. „Ha“, dedim. U zot dedilar: „Qalbingdan fatvo so‘ra. Yaxshilik — nafs xotirjam bo‘ladigan va qalb taskin topadigan narsadir. Gunoh esa — nafsda g‘ashlik tug‘diradigan va ko‘krakda ikkilanish uyg‘otadigan narsadir, odamlar senga fatvo berib, yana fatvo bersalar ham“».

Manba: Hasan hadis. Imom Ahmad ibn Hanbal va Dorimiyning «Musnad»larida hasan sanad bilan rivoyat qilingan.

Alloh insonga vijdon bergan — u yaxshi va yomonni sezadigan ichki tarozi. Biror ishni yashirincha qilishga, «hech kim bilmasin» deyishga intilsangiz, bu ko‘pincha uning noto‘g‘riligi belgisi.

Lekin bu qoida pok, iymonli qalb haqida. Aniq dalil bilan halol yoki harom bo‘lgan narsada his-tuyg‘u emas, dalil asos bo‘ladi. Vijdon esa ikkilangan, shubhali joylarda yo‘l ko‘rsatadi.