Anas ibn Molik roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi:

«Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning shunday deganlarini eshitdim: „Alloh taolo aytadi: «Ey Odam bolasi! Sen Menga duo qilib, Mendan umid qilib tursang, sendagi narsani (gunohni) kechiraveraman va parvo qilmayman. Ey Odam bolasi! Agar gunohlaring osmon bulutlariga yetsa, so‘ng Mendan mag‘firat so‘rasang, seni kechiraman. Ey Odam bolasi! Agar Menga yer to‘la gunoh bilan kelsang, so‘ng Menga hech narsani sherik qilmagan holda yo‘liqsang, Men senga yer to‘la mag‘firat bilan kelaman»“».

Manba: Termiziy rivoyati. Termiziy: «Hasan sahih hadis», degan.

Imom Navaviy to‘plamini mana shu umidli hadis bilan yakunlagan. Unda mag‘firatning uch kaliti bor: duo va umid, istig‘for (kechirim so‘rash) va tavhid — Allohga hech narsani sherik qilmaslik.

Inson qanchalik xato qilmasin, Allohning rahmatidan umidini uzmasligi kerak. Tavba eshigi ochiq — qaytish hech qachon kech emas. Bu hadis bilan kitobni yopar ekanmiz, eng katta saboq shu: Alloh bandasini kechirishni yaxshi ko‘radi, faqat banda qaytishi kerak.