Abu Ruqayya Tamim ibn Avs ad-Doriy roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi:

«Nabiy sollallohu alayhi vasallam: „Din — nasihatdir“, dedilar. Biz: „Kim uchun?“ dedik. U zot: „Alloh uchun, Uning Kitobi uchun, Uning Rasuli uchun, musulmonlarning rahbarlari va ularning omma xalqi uchun“, dedilar».

Manba: Muslim rivoyati.

Arabchadagi «nasihat» so‘zi bizdagi «pand-nasihat»dan kengroq: u samimiyat, xolislik, birovga chin dildan yaxshilik tilash degani. Allohga samimiyat — Unga xolis ibodat qilish; Kitobiga — uni o‘qib, amal qilish; Payg‘ambariga — sunnatiga ergashish; rahbarlarga — ularga to‘g‘ri maslahat berish; odamlarga — ularga yaxshilikni ravo ko‘rish.

Bu hadis dinni faqat namoz-ro‘za bilan cheklamaydi: do‘stingizga xatosini yolg‘iz holda, odob bilan aytish, sinfdoshingizga halol yordam berish ham dinning bir qismi.