Qamar ziyasini dokdukche dalg’ali dengize, Gelir xayolime gechmish o umr-i ishq-i heves. Yuzung ziyasini serpdikche bu soluq bengze Go’ngul telatuna bashlar; faqat yuzunde qafas. Go’ngul qafesda telamla ug’rashirken ben, Zavolli ben gine avare ishqing ardindan Qoshar, gider. Gine emeli bulmayaraq Do’nar, gelir, dok’kerim qatrler…sefef gibi aq! Dengiz miyab-i kebud ile ishte chalqanaraq Telatumunda mudavim… ben ishte aldanaraq Go’ngul telatum ile “ishq gel, biriqma!” derim, Ve sho’yle ishq-i serabing elinde jom verir idim. Dengiz telatumi ustunde bir yig’in periler, Beyaz, hafif sise benzer zarif telbisle Qamar ziyasini o’qshar ve raqs eder, sevinir. Dengiz quchag’i – o’yun baqchasi guler, oynar. Ben ishte sevgili umudler … ve song teneffusle Nefes alir ve gine rahima girer, giderim, Bu yo’lda janum, hich shubhasiz, feda ederem…. Qamer ziyasinin serper o dalg’ali dengize Yuzung ziyasini serper bu sopsoluq bengize.

1922 yil, Fevral 2.