(“Oʼzgancha”ga)

-Chimmatimni koʼtarib koʼrdi xushtorim, Dedim: «Tiriklikda shudir mozorim!»

Chimmatimning qillari yuzimga botar, Bu qafaslar ichida qachon tong otar?

Chimmatimni tashlasam, hech kim olmaydi, Ota-onam holimga nazar solmaydi.

«Chimmat» , «chashvon» degani hammasi bir gap, Koʼp chiroylik koʼzlarning yoshiga sabab…

Chimmat tekkan yuzlarim soʼlib boradi, Koʼnguldagi umidlarim oʼlib boradi…

Chimmatimni irgʼitay, ushla, xushtorim! -Paranjini qoʼshib tashla, ozodsan, yorim!

1927 yil, fevral