Ikki do‘st o‘rmon orqali sayohatga chiqdi. Yo‘lda ular bir-biriga: «Nima bo‘lsa ham, bir-birimizni tashlab ketmaymiz», — deb va’da berishdi.

To‘satdan butalar orasidan katta ayiq chiqib keldi. Do‘stlardan biri chaqqon edi: u boshqasiga qaramay, darhol daraxtga tirmashib chiqib, shoxlar orasiga yashirindi. Ikkinchisi ulgurmadi. U ayiqlar o‘likka tegmaydi, deb eshitgan edi, shuning uchun yerga yotib, nafasini ichiga yutdi.

Ayiq unga yaqinlashib, yuzini, qulog‘ini hidladi. Odam qimirlamay yotaverdi. Ayiq uni o‘lik deb o‘yladi va o‘rmonga kirib ketdi.

Daraxtdagi do‘st pastga tushib, kulib so‘radi:

— Ayiq qulog‘ingga nima deb shivirladi?

— U menga shunday dedi, — javob berdi ikkinchisi: — «Xavf tug‘ilganda seni tashlab qochadigan odam bilan hech qachon yo‘lga chiqma».

Hikmat: Do‘st kulfat kunida sinaladi.