Botqoqdagi qurbaqalar erkin, tinch yashashardi, ammo bundan zerikib qolishdi. Ular Zevsga yolvorishdi:

— Bizga podsho yubor! Bizni boshqaradigan, tartib o‘rnatadigan hukmdor kerak!

Zevs ularning soddaligidan kulib, botqoqqa katta bir xodani tashladi. Xoda shalop etib suvga tushganda, qurbaqalar qo‘rqib, suv tubiga yashirinishdi. Biroz o‘tgach, ular sekin-asta chiqib, «podsho»ga yaqinlashishdi. Xoda qimirlamay yotardi. Tez orada qurbaqalar uning ustiga chiqib, sakrab o‘ynay boshlashdi.

— Bu nima podsho? — norozi bo‘lishdi ular. — Qimirlamaydi, gapirmaydi. Bizga haqiqiy, harakatchan podsho yubor!

Zevs jahli chiqib, ularga laylak yubordi. Laylak botqoqqa tushdi-yu, qurbaqalarni birin-ketin yuta boshladi.

Qurbaqalar yana Zevsga yolvorishdi, ammo bu safar u javob bermadi.

Hikmat: Bor narsaning qadriga yetmagan, keyin yomonrog‘iga duch keladi.