Chol va ajal

Bir keksa odam o‘rmondan o‘tin terib, uni og‘ir bog‘ qilib, yelkasida uyiga olib ketayotgan edi. Yo‘l uzoq, yuk og‘ir edi. Oxiri chol holdan toyib, bog‘ni yerga tashladi va nola qildi:

— Bunday hayotdan ko‘ra o‘lgan yaxshi! Ey ajal, qayerdasan? Kel, meni olib ket!

Shu zahoti uning oldida Ajal paydo bo‘ldi:

— Meni chaqirdingmi? Nima istaysan?

Chol qo‘rqib ketdi va shoshib javob berdi:

— Shunchaki... mana shu bog‘ni yelkamga ko‘tarib qo‘ysangiz, deb chaqirgan edim.

Hikmat: Hayot qanchalik og‘ir bo‘lsa ham, inson unga mahkam yopishadi. Oson aytiladigan gapni o‘ylab ayt.