Bir bola qo‘lini og‘zi tor ko‘zaga tiqib, yong‘oq ola boshladi. U qo‘lini ochiq, iloji boricha ko‘p yong‘oq changallab oldi. Endi qo‘lini chiqarmoqchi bo‘lsa — to‘la musht ko‘zaning og‘zidan o‘tmay qoldi.

Yong‘oqlarni tashlashni ham istamay, qo‘lini chiqara olmay, bola yig‘lab yubordi.

Onasi uni ko‘rib dedi:

— O‘g‘lim, yarmini qo‘yib yubor. Shunda qo‘ling ham chiqadi, yong‘og‘ing ham bo‘ladi.

Hikmat: Hammasini birdan olishga urinma. Asta-sekin olsang, ko‘proq erishasan.