Birinchi saboq: tez javob har doim to‘g‘ri javob emas. Test yechayotganda xayolimga birinchi kelgan javob ko‘pincha birinchi tizimdan keladi. Ayniqsa oson ko‘ringan savollarda bir lahza to‘xtab, javobni tekshirish ko‘p ball saqlab qoladi.

Ikkinchi saboq: savolni diqqat bilan o‘qish. Ko‘p xatolar qiyin savolni beixtiyor osonrog‘iga almashtirishdan kelib chiqadi. Savolda aynan nima so‘ralayotganini o‘z so‘zlarim bilan qayta aytib olish shu xatodan saqlaydi.

Uchinchi saboq: muhim qarorni charchoq paytida qabul qilmaslik. Ikkinchi tizim charchaganda ishlamaydi. Kechasi uyqusizlikdan keyin muhim xabar yozish yoki katta xarid qilish — yomon fikr.

To‘rtinchi saboq: rejamga qo‘shimcha vaqt qo‘shish. Imtihonga tayyorlanish rejasini tuzganda, men odatda har bir mavzuga ketadigan vaqtni kam baholayman. Endi har bir rejaga zaxira vaqt qo‘shaman.

Beshinchi saboq: birinchi taassurotga ehtiyot bo‘lish. Yangi sinfdosh yoki o‘qituvchi haqida birinchi kuni chiqarilgan hukm ko‘pincha noto‘g‘ri. Gallo effektini bilish odamlarga adolatliroq baho berishga yordam beradi.

Oltinchi saboq: reklama va narxlarning tuzoqlarini sezish. Do‘konda «avval narxi shuncha edi» degan yozuv langar vazifasini o‘taydi. Buni bilgan odam narxni boshqa do‘konlar bilan solishtirib, ongli qaror qabul qiladi.

Yettinchi saboq: «menda qanday ma’lumot yo‘q?» deb so‘rash. Biror xabar yoki mish-mishni eshitganda, unga darhol ishonish o‘rniga, hikoyaning ikkinchi tomoni nima ekanini va qaysi ma’lumot yetishmayotganini o‘ylash — eng foydali odatlardan biri.