Birinchi saboq: daromad va boylik bir narsa emas. Ko‘p maosh oladigan odam ham, hamma pulini sarflasa, boy emas. Boylik — xarajatdan keyin qolgan va o‘sib boradigan narsa.

Ikkinchi saboq: har bir xariddan oldin «bu aktivmi yoki passivmi?» deb so‘rash. Yangi telefon olish yomon emas, lekin u menga pul olib kelmasligini bilib olishim kerak. Kurs, kitob yoki yangi ko‘nikma esa kelajakda daromad keltirishi mumkin — bu o‘zimga qilingan investitsiya.

Uchinchi saboq: «sotib ololmayman» o‘rniga «qanday sotib olsam bo‘ladi?» deb so‘rash. Bu savol bahona izlashdan yechim izlashga o‘tkazadi. Bu nafaqat pulga, balki o‘qish va boshqa maqsadlarga ham tegishli.

To‘rtinchi saboq: avval o‘zingga to‘la. Qo‘lga pul kelishi bilan, hatto kichik summa bo‘lsa ham, bir qismini darhol chetga olib qo‘yish odati. Talaba stipendiyasi yoki birinchi maoshdan boshlash mumkin.

Beshinchi saboq: ishni o‘qish joyi sifatida ko‘rish. Birinchi ishimda maosh kichik bo‘lsa ham, u yerda sotish, odamlar bilan ishlash, mas’uliyat kabi ko‘nikmalarni olsam, bu keyinchalik ancha qimmatga tushadi.

Oltinchi saboq: har qanday moliyaviy maslahatni tekshirish kerak. Kitobning o‘zi ham bunga misol: undagi ba’zi fikrlar ilhom beradi, ba’zilari bahsli. Pul masalasida bitta kitob yoki bitta odamga ko‘r-ko‘rona ishonmaslik — eng muhim saboq.

Yettinchi saboq: qo‘rquvni boshqarishni o‘rganish kerak. Kitobda aytilishicha, pul bilan bog‘liq ko‘p xatolar hissiyot — qo‘rquv yoki ochko‘zlik ta’sirida qilinadi. Odam yo pulini yo‘qotishdan qo‘rqib hech narsa qilmaydi, yo tez boyish ilinjida o‘ylamay tavakkal qiladi. Har ikki holatda ham to‘xtab, sovuq aql bilan hisob-kitob qilish kerak. Bu men uchun pul masalasida ham, hayotdagi boshqa katta qarorlarda ham muhim qoida.