Sulaymon ibn Surad roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi:

«Nabiy sollallohu alayhi vasallamning huzurlarida o‘tirgan edim. Ikki kishi bir-birini so‘kishayotgan edi, ulardan birining yuzi qizarib, tomirlari bo‘rtib ketdi. Shunda Nabiy sollallohu alayhi vasallam: „Men bir kalimani bilaman, agar u uni aytsa, undagi (g‘azab) ketadi. Agar u: «A’uzu billahi minash-shaytonir-rojim» (Quvilgan shaytondan Allohdan panoh so‘rayman) desa, undagi narsa ketadi“, dedilar».

Manba: Buxoriy va Muslim rivoyati (muttafaqun alayh).

G‘azab ichdan yonayotgan olovga o‘xshaydi, uning ortida shayton vasvasasi turadi. Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam unga qarshi oddiy, ammo kuchli davo ko‘rsatdilar — Allohdan panoh so‘rash.

Jahl chiqqan paytda yozilgan xabar, aytilgan so‘z keyin ko‘p pushaymonga sabab bo‘ladi. G‘azab kelganda to‘xtang, «A’uzu billah» deng, javob berishni keyinga qoldiring.