«Ispanyola» portdan nariroqda turardi. Biz qayiqda unga yetib bordik. Bizni shturman Errou kutib oldi. U qulog‘ida sirg‘a taqqan, ko‘zlari qiyshiq, keksa dengizchi edi. U skvayr bilan juda yaxshi munosabatda edi, lekin kapitan bilan ular orasida iliqlik yo‘qligi sezilardi.

Tez orada kapitan Smollet keldi. U qattiqqo‘l ko‘rinadigan odam edi va hamma narsadan norozi bo‘lib ko‘rinardi.

— Xo‘sh, kapitan Smollet, — dedi skvayr, — hammasi joyidami? Kema tayyormi?

— Ser, — dedi kapitan, — men ochiq gapiraman, hatto sizni xafa qilsam ham. Menga bu safar yoqmayapti. Menga ekipaj yoqmayapti. Menga shturman ham yoqmayapti. Bu qisqa va aniq.

Skvayr qizarib ketdi, lekin doktor vaziyatni yumshatdi.

— Nega, kapitan? — so‘radi u.

— Meni bu kemaga, ser, sirli topshiriq bilan yollashdi. Kapitan qayerga borishini bilishi kerak, ammo men buni oxirgi bo‘lib bilaman. Hatto kema bolalari ham xazina izlab borayotganimizni bilishadi. Xazina izlash — xavfli ish. Ayniqsa, bu sir bo‘lmasa. Undan ham yomoni: ular xaritani ham bilishadi, unda uchta xoch borligini ham, orol koordinatalarini ham.

— Men buni hech kimga aytmaganman! — dedi skvayr.

— Unda kim aytgan? — so‘radi kapitan.

Doktor va men skvayrga qaradik. Biz uning gapdon ekanini yaxshi bilardik.

— Xo‘p, kapitan, — dedi doktor. — Nima taklif qilasiz?

— Birinchidan, xaritani hech kimga, hatto menga ham bermang. Ikkinchidan, porox va qurollarni kemaning orqa qismida, sizning kayutalaringiz ostida saqlang. Uchinchidan, sizning ishonchli odamlaringiz — to‘rttasi — o‘sha yerda, orqa qismda yashasin. Men bu kemada qo‘zg‘olon bo‘ladi deb aytmayman. Lekin men o‘z kemamga mas’ulman va ehtiyot bo‘lishim kerak.

— Kapitan, — dedi doktor, — siz to‘g‘ri gapirdingiz. Biz sizning aytganlaringizni bajaramiz.

Kapitan ketgach, skvayr ancha vaqt jahl bilan uning orqasidan qarab qoldi.

— Livsi, — dedi u, — bu odam — ingliz dengizchisiga to‘g‘ri kelmaydigan odam.

— Ko‘ramiz, — dedi doktor.

Biz qurol-yarog‘ni ko‘chirayotganimizda, Long Jon qayiqda keldi va ishimizni ko‘rib, hayron bo‘ldi.

— Bu nima, og‘aynilar? — so‘radi u.

— Kapitanning buyrug‘i bilan porox ko‘chiryapmiz, — dedi kimdir.

— Ha, shunday bo‘lsa, — dedi u, — juda to‘g‘ri qaror. Lekin bu ishda bir oz kechikib qolamiz-ku, ertalabki suv ko‘tarilishini o‘tkazib yuborishimiz mumkin.

— Hamma narsa joyida bo‘ladi, — dedi kapitan qattiq. — Siz oshxonaga boring, ovqat tayyor bo‘lsin.

— Xo‘p, ser, — dedi oshpaz va qo‘lini peshonasiga qo‘yib, oshxonaga yo‘l oldi.

— Yaxshi odam ekan, kapitan, — dedi doktor.

— Bo‘lishi mumkin, ser, — deb javob berdi kapitan Smollet.