Birinchi saboq: pul bilan bog‘liq muvaffaqiyat — ko‘proq xarakter masalasi. Matematikadan zo‘r bo‘lish shart emas, sabr, intizom va hissiyotni boshqarish muhimroq.

Ikkinchi saboq: erta boshlash kerak. Murakkab foiz vaqtni yaxshi ko‘radi. Kech boshlagan odam katta summa bilan ham erta boshlagan odamning kichik, lekin uzoq yillar o‘sgan jamg‘armasiga yetib olishi qiyin. Talabalik davridan kichik summani muntazam jamg‘arib borish odati keyinchalik katta natija beradi.

Uchinchi saboq: «yetarli» chegarani o‘zim belgilashim kerak. Boshqalarga qarab doimiy taqqoslash cheksiz poygaga olib keladi. Nima menga yetarli ekanini bilish — xotirjamlik kaliti.

To‘rtinchi saboq: ko‘rinadigan dabdaba — boylik belgisi emas. Qimmat telefon yoki kiyim boylikni emas, xarajatni ko‘rsatadi. Haqiqiy boylik ko‘pincha jim va ko‘rinmas bo‘ladi.

Beshinchi saboq: zaxira jamg‘arma — erkinlik. Kutilmagan voqeaga tayyor turish — qo‘rquvdan emas, aqldan. Bir necha oylik xarajatni qoplaydigan zaxira odamni majburiy, noto‘g‘ri qarorlardan saqlaydi.

Oltinchi saboq: omadni tan olish — kamtarlik. Muvaffaqiyatga erishganimda faqat o‘zimni maqtamasligim, muvaffaqiyatsizlikka uchraganlarni esa qoralamasligim kerak.

Yettinchi saboq: uyquni qochirmaydigan yo‘lni tanlash. Eng to‘g‘ri moliyaviy reja — men uni yillar davomida vahimaga tushmay davom ettira oladigan reja.