Abu Zarr al-G‘iforiy roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi. Nabiy sollallohu alayhi vasallam Robbilari — Alloh taolodan rivoyat qilib, U zot shunday degan:

«„Ey bandalarim! Men zulmni O‘zimga harom qildim va uni orangizda ham harom qildim. Bas, bir-biringizga zulm qilmanglar. Ey bandalarim! Men hidoyat qilganlardan boshqa hammangiz adashgansiz, Mendan hidoyat so‘ranglar, sizlarni hidoyat qilaman. Ey bandalarim! Men taomlantirganlardan boshqa hammangiz ochsiz, Mendan taom so‘ranglar, sizlarni taomlantiraman. Ey bandalarim! Men kiyintirganlardan boshqa hammangiz yalang‘ochsiz, Mendan kiyim so‘ranglar, sizlarni kiyintiraman. Ey bandalarim! Sizlar kechasi-yu kunduzi xato qilasizlar, Men esa barcha gunohlarni kechiraman, Mendan mag‘firat so‘ranglar, sizlarni kechiraman.“»

«„Ey bandalarim! Sizlar Menga zarar yetkazish darajasiga hech qachon yetolmaysizlar, Menga foyda yetkazish darajasiga ham hech qachon yetolmaysizlar. Ey bandalarim! Agar avvalgingiz va oxirgingiz, insingiz va jinningiz sizlardan eng taqvodor bir kishining qalbi kabi bo‘lsa ham, bu Mening mulkimga hech narsa qo‘shmaydi. Ey bandalarim! Agar avvalgingiz va oxirgingiz, insingiz va jinningiz sizlardan eng fojir bir kishining qalbi kabi bo‘lsa ham, bu Mening mulkimdan hech narsa kamaytirmaydi.“»

«„Ey bandalarim! Agar avvalgingiz va oxirgingiz, insingiz va jinningiz bir maydonda turib Mendan so‘rasa va Men har biriga so‘raganini bersam, bu Mening huzurimdagi narsadan faqat dengizga botirilgan igna (undan) qanchalik kamaytirsa, shunchalik kamaytiradi, xolos. Ey bandalarim! Bular faqat sizlarning amallaringizdir, ularni sizlar uchun hisoblab qo‘yaman, so‘ng ularning to‘liq jazosini beraman. Kim yaxshilik topsa, Allohga hamd aytsin. Kim boshqa narsa topsa, faqat o‘zini malomat qilsin“».

Manba: Muslim rivoyati.

Bu qudsiy hadis — ya’ni ma’nosi Allohdan, lafzi Payg‘ambarimizdan bo‘lgan hadis. U zulmning har qanday ko‘rinishini harom qilish bilan boshlanadi: birovni xafa qilish, haqqini yeyish, kuchsizni tahqirlash — hammasi zulm.

Hadisning qolgan qismi Allohning beqiyos boyligi va rahmatini, insonning esa Unga muhtojligini eslatadi. Har bir yaxshilik — Allohning tavfiqi, har bir xato — o‘zimizning mas’uliyatimiz. Shuning uchun yutuqda shukr, xatoda o‘zni taftish qilish kerak.