Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi:

«Rasululloh sollallohu alayhi vasallam dedilar: „Alloh taolo aytadi: «Kim Mening do‘stimga (valiyimga) dushmanlik qilsa, unga urush e’lon qilaman. Bandam Menga farz qilgan narsamdan ko‘ra Menga suyukliroq biror narsa bilan yaqinlashmaydi. Bandam nafl amallar bilan Menga yaqinlashib boraveradi, hatto Men uni yaxshi ko‘raman. Uni yaxshi ko‘rganimda, Men uning eshitadigan qulog‘i, ko‘radigan ko‘zi, ushlaydigan qo‘li va yuradigan oyog‘i bo‘laman. Agar Mendan so‘rasa, albatta beraman. Agar Mendan panoh so‘rasa, albatta panoh beraman»“».

Manba: Buxoriy rivoyati.

Allohga yaqinlashish yo‘li ikki bosqich: avval farzlar, so‘ng nafl amallar. Farzni tashlab, faqat naflga berilish to‘g‘ri emas — eng suyukli amal farzdir.

«Uning qulog‘i, ko‘zi bo‘laman» degani — olimlar tushuntirishicha, Alloh bunday bandani muvaffaqiyatga yetkazadi: u faqat yaxshi narsani eshitadi, ko‘radi va qiladi, Alloh uning a’zolarini gunohdan saqlaydi. Bu Allohning bandaga bo‘lgan maxsus himoyasi va yordamidir.