«Oʻzbek qizi» uchun

Goʻruyorum: Her bir eling gogunde, Yilduzlari paril-paril yanryor, Yildizlaring yere sachan nurini Her bir insan iche-iche kaniyor.

Gulshan yoʻq ki kadin guli achmasun. Bakcha yoʻq ki kadin bulbul otmesin. Yer yoʻq ki kadin isi sachmasun. Gongul yoʻq ki kadin maftun etmasun.

Her milleting gulshanida gullari O milleting kadinleri, kizlari: Her milleting haq suydigi bir yolu Kadinligin basmish olan izidir.

Hich milletda kadinlarin o goʻzel Chehreleri perdelere girmiyor. Hich milletde ……… haʼin el Kadinlara gʻazab ila ermiyor.

Her nereye girdim isem: karshimda Kadinlari achik yuzde bulurum; Hatirlarim: Kapahdir yurdumda, Oʻzbek kizi kaygʻulara dolarim, Bogʻulurum Oʻlurum… Siyah perde bilir misin? – O alchak Eski dunya seni bize birakmish. Erkli olan kadinlarin bashina Din isminden esirligi o taqmish.

Koʻz aldinda eski dunya o buyuk Saltanati shevket ile oʻliyor. Oʻlmesine iblislerdir agʻlayan Meleklerse goʻk yuzinde guluyor.

Sen de onung mirasisin ey perde, Kalamazsin azad olan bu yerde, And ichrim: Esir Oʻzbek kiz ichun, Shimde burda yalniz mezar seningchun. Bir mezar ki, tashlarindan yash damlar Tash ichinde Oʻzbek kizi – hep agʻlar.

1920 yil Avgust, Baku.