Tulki bir kuni laylakni mehmonga chaqirdi. U dasturxonga sayoz, yassi likopchada suyuq sho‘rva qo‘ydi. Tulki uni tili bilan bir zumda yalab tugatdi. Laylak esa uzun tumshug‘i bilan qancha urinsa ham, bir qultum ham ichra olmadi.

— Sho‘rvam yoqmadimi? — so‘radi tulki ayyorona.

— Rahmat, juda mazali, — dedi laylak. — Endi siz ham mening uyimga mehmonga keling.

Bir necha kundan keyin tulki laylaknikiga keldi. Laylak ovqatni og‘zi tor, bo‘yni uzun ko‘zaga solib qo‘ydi. U tumshug‘ini ko‘zaga tiqib, bemalol yedi. Tulki esa ko‘za atrofida aylanib, faqat hidlab qoldi.

— Kechirasiz, — dedi laylak, — men sizni qanday mehmon qilgan bo‘lsangiz, shunday kutib oldim.

Hikmat: Boshqaga qanday muomala qilsang, o‘zingga ham shunday muomala qilinadi.