Bir kiyik buloqdan suv ichayotib, suvdagi aksiga ko‘zi tushdi.

«Shoxlarim naqadar go‘zal! — deb o‘yladi u. — Xuddi toj kabi shoxlab ketgan. Ammo oyoqlarim... qanday ingichka, qanday xunuk!»

Shu payt yaqindan ovchilarning ovozi va itlarning hurishi eshitildi. Kiyik o‘zini ochiq dalaga urdi va o‘sha ingichka oyoqlari tufayli itlardan ancha uzoqlashib ketdi.

Ammo o‘rmonga kirganda, uning ajoyib shoxlari daraxt shoxlariga ilinib qoldi. U qancha tortmasin, qutula olmadi. Itlar yetib kelishdi.

Jon berayotib, kiyik dedi:

— Men qanday baxtsizman! Meni qutqaradigan oyoqlarimni yomon ko‘rdim, halok qiladigan shoxlarim bilan esa faxrlandim.

Hikmat: Ko‘pincha biz kamsitgan narsa bizni qutqaradi, maqtanganimiz esa halokatga olib boradi.