Birinchi saboq: «hayotim maqsadi nima?» degan savolga darhol katta javob topish shart emas. Ikigay kichik narsadan boshlanishi mumkin — ertalab ukangizga dars tushuntirish, chiroyli xat bilan yozish, futbol mashg‘uloti. Muhimi, kuningizda sizni quvontiradigan va boshqalarga foyda beradigan bir ish bo‘lsin.

Ikkinchi saboq: oqimga kirish uchun sharoit yaratish mumkin. Masalan, matematikadan test yechayotganda telefonni uzoqqa qo‘yish, juda oson emas, lekin kuchingiz yetadigan masalalar tanlash va aniq maqsad qo‘yish — «yarim soatda yigirma savol». Shunda o‘qish zerikarli majburiyatdan qiziqarli mashg‘ulotga aylanadi.

Uchinchi saboq: to‘yib ovqatlanmaslik — eng arzon sog‘liq siri. Imtihon oldidan ko‘p yeb, keyin uyqusirab o‘tirish hammamizga tanish. Yengilroq ovqatlanish fikrni tiniqroq qiladi.

To‘rtinchi saboq: har kuni ozgina bo‘lsa ham harakat qiling. Darsdan keyin yigirma daqiqa piyoda yurish yoki ertalab o‘n daqiqa badantarbiya katta natija beradi. Qariyalar buni yuz yil davomida qilgani — dalil.

Beshinchi saboq: yaxshi do‘stlar — boylik. Bir-biringizni qo‘llab-quvvatlaydigan kichik davra tuzing: birga o‘qiydigan, bir-birining yutug‘idan quvonadigan sinfdoshlar. Bu moaining zamonaviy, o‘quvchi uchun mos ko‘rinishi.

Oltinchi saboq: nomukammallikni qabul qilish. Hamma narsani ideal qilaman deb hech narsa boshlamaslikdan ko‘ra, kamchilik bilan bo‘lsa ham boshlab, yo‘lda o‘rganish yaxshi. Vabi-sabi g‘oyasi o‘zimizga nisbatan ham mehribonroq bo‘lishga o‘rgatadi.

Yettinchi saboq: hozirgi lahzani qadrlash. Ichigo ichie g‘oyasi menga juda yoqdi: bugungi dars, bugungi suhbat, bugun buvim bilan ichgan choy boshqa hech qachon aynan shunday takrorlanmaydi. Biz ko‘pincha «imtihondan keyin yashayman», «universitetga kirgach baxtli bo‘laman» deb yashaymiz. Lekin hayot kelajakda emas, aynan hozir o‘tmoqda. Maqsad sari intilish bilan birga, yo‘lning o‘zidan ham zavq olishni o‘rganish kerak.

Bu saboqlarning hech biri yangi kashfiyot emas. Ularning ko‘pchiligini bobolarimiz va buvilarimizdan ham eshitganmiz. Kitobning xizmati — ularni bir joyga yig‘ib, uzoq umr ko‘rgan odamlarning hayoti misolida eslatib qo‘yishida. Ba’zan eski haqiqatni yangi og‘izdan eshitish uni qaytadan qadrlashga yordam beradi.