Kitobning asosiy g‘oyasi ikki odamni solishtirishga qurilgan. «Kambag‘al ota» — muallifning o‘z otasi. U juda bilimli, yuqori ilmiy darajaga ega, Gavayi ta’lim tizimida yuqori lavozimda ishlagan odam. U halol, mehnatkash va o‘qishga katta ahamiyat beradi. Ammo butun umr maosh bilan yashaydi, qarzdan chiqolmaydi va pul haqida gap ketganda «men buni sotib ololmayman» deb aytadi.

«Boy ota» — muallifning eng yaqin do‘sti Maykning otasi. U maktabni ham tugatmagan, lekin asta-sekin o‘z bizneslari va mulklarini qurib, boy odamga aylangan. U pulga boshqacha qaraydi: «buni qanday qilib sotib olsam bo‘ladi?» deb savol beradi. Kiyosaki ta’kidlaydiki, birinchi jumla fikrlashni to‘xtatadi, ikkinchisi esa miyani ishlashga majburlaydi.

Ikki otaning qarashlari kundalik maslahatlarda ham farq qiladi. Kambag‘al ota o‘g‘liga yaxshi o‘qishni va ishonchli tashkilotga ishga kirishni maslahat beradi. Boy ota esa pul qanday ishlashini, biznes qanday qurilishini o‘rganishni, xatolardan qo‘rqmaslikni o‘rgatadi. Biri xavfsizlikni, ikkinchisi erkinlikni birinchi o‘ringa qo‘yadi. Yosh Robert bu ikki ovoz orasida o‘sadi va qaysi yo‘lni tanlashni o‘zi hal qilishi kerak bo‘ladi.

Muallif ikki otani ham hurmat qiladi, ikkalasini ham yaxshi odam deb biladi. Uning aytmoqchi bo‘lgani — gap aqlda yoki bilimda emas, balki pulga bo‘lgan munosabatda va moliyaviy bilimda. Kitobdagi ko‘p fikrlar shu ikki qarashning qarama-qarshiligi orqali ko‘rsatiladi.

Shuni ham aytish kerakki, «boy ota» haqiqatan ham bitta aniq odam bo‘lganmi yoki bir nechta odamdan yig‘ilgan obrazmi — bu borada tanqidchilar ko‘p bahs yuritgan. Muallifning o‘zi u haqiqiy odam bo‘lganini aytadi. Biz uchun muhimi — obraz orqali berilgan g‘oyalar.