— To‘rtinchi safardan keyin, — davom etdi Dengizchi Sindbod, — men boshimdan o‘tgan qayg‘ularni tez unutdim. Bu safar men o‘zim uchun alohida kema qurdirdim, kapitan va dengizchilarni yolladim, savdogarlarni ham olib, yo‘lga chiqdim.

Bir kimsasiz orolga yetib kelganimizda, savdogarlar qirg‘oqda yana o‘sha ulkan oppoq gumbazni — Rux qushining tuxumini ko‘rib qolishdi. Men ularni ogohlantirdim, lekin ular quloq solmay, tuxumni toshlar bilan urib sindirishdi, ichidan qush bolasini chiqarib, so‘yib, go‘shtini pishirib yeyishdi.

Ko‘p o‘tmay osmonda ikki ulkan qora bulut paydo bo‘ldi — bu ota va ona Rux qushlari edi. Ular singan tuxumni ko‘rib, dahshatli qichqirishdi. Biz kemaga yugurib, yelkanlarni ochdik va qochib qolishga harakat qildik. Lekin qushlar ortimizdan uchib kelishdi. Ularning har biri changalida tog‘dan uzib olingan ulkan qoyani ko‘tarib kelardi. Birinchi qoya kemadan sal nariga tushib, dengizni shunday chayqatdiki, kema to‘lqinlar ustida ko‘tarilib tushdi. Ikkinchi qoya esa to‘ppa-to‘g‘ri kemaning orqa qismiga tushib, uni chil-chil qildi.

Men yana bir taxtaga yopishib, to‘lqinlar ichida suzib, bir orolga chiqib oldim. Bu orol jannatdek go‘zal edi: daraxtlarda mevalar, buloqlarda tiniq suv, qushlar sayrashardi. Men to‘yib ovqatlanib, dam oldim.

Ertasiga orolni aylanib yurganimda, buloq bo‘yida o‘tirgan bir kampir cholni ko‘rdim. Uning beliga daraxt barglaridan yasalgan izor bog‘langan edi. Men uni kemasi cho‘kkan bir g‘arib deb o‘yladim. U menga imo-ishora qilib, «Meni yelkangga ko‘tarib, ariqdan o‘tkazib qo‘y», demoqchi bo‘ldi. Men savob uchun uni yelkamga ko‘tarib, ariqdan o‘tkazdim va «Tushing endi», dedim.

Lekin chol tushmadi. Aksincha, u oyoqlarini bo‘ynimga shunday mahkam chirmab oldiki, nafasim bo‘g‘ilib, ko‘zim qorong‘ilashib, yiqilib tushdim. U esa oyoqlari bilan orqamga, yelkalarimga urib, meni o‘rnimdan turishga majbur qildi. Uning oyoqlari buyvol terisidek dag‘al va qattiq edi. O‘shandan beri u mening ustimdan tushmadi. Kunduzi meni daraxtlar orasida haydab yurar, mevalarni terib yerdi, kechasi esa yelkamda uxlardi. Agar men sekin yursam yoki to‘xtasam, meni tepib, urib, haydardi. Men uning quliga aylandim va o‘zimni koyidim: «Unga yaxshilik qilganim uchun shu jazoni oldim. Bundan keyin hech kimga yaxshilik qilmayman!»

Bir kuni men yerda quruq qovoqlar yotganini ko‘rdim. Ulardan birini olib, ichini tozaladim va unga uzum shirasini siqdim, og‘zini berkitib, quyoshga qo‘yib qo‘ydim. Bir necha kundan keyin shira achib, kuchli may bo‘lib qoldi. Men undan bir oz ichdim, ko‘nglim ko‘tarilib, chol yelkamda bo‘lsa ham qo‘shiq aytib, raqsga tusha boshladim. Chol buni ko‘rib, imo qilib qovoqni so‘radi. Men unga berdim, u hammasini bir ko‘tarishda ichib yubordi va mast bo‘lib, oyoqlari bo‘shasha boshladi. Men uni bir silkitib, yelkamdan yerga uloqtirdim va bir katta tosh bilan urib, bu balodan qutuldim.

Keyin men qirg‘oqqa borib, u yerda to‘xtagan bir kemani ko‘rdim. Dengizchilar mening hikoyamni eshitib, hayratga tushishdi: «Seni ushlab olgan — Dengiz choli edi. Uning qo‘liga tushgan hech kim hali tirik qolmagan. Sen birinchisan!»

Ular meni olib ketishdi. Biz «Maymunlar shahri» deb ataladigan bir shaharga yetib keldik. Bu shaharning uylari dengiz bo‘yida bo‘lib, kechqurun hamma aholisi qayiqlarga minib, dengizga chiqib ketar va tunni suvda o‘tkazar ekan, chunki kechasi tog‘lardan maymunlar tushib, shaharga hujum qilar ekan.

Shahar aholisidan biri menga do‘st bo‘lib, bir qop berdi va dedi: «Mana bu qopni toshlarga to‘ldir-da, odamlarimizga qo‘shilib o‘rmonga bor». O‘rmonda baland, silliq tanali, odam chiqolmaydigan kokos daraxtlari o‘sardi, ularning tepasida esa maymunlar yashardi. Biz maymunlarga tosh ota boshladik. Maymunlar g‘azablanib, javoban bizga daraxtlardan kokos yong‘oqlarini uzib ota boshlashdi! Biz kokoslarni yig‘ib, qoplarimizga solib, shaharga olib kelardik va sotardik.

Shu tarzda men ko‘p kokos to‘pladim va ancha pul topdim. Keyin bir kemaga kokoslarimni ortib, orollar bo‘ylab suzdim: kokosni murch, darchin, qalampir va boshqa ziravorlarga almashtirdim, marvarid teruvchilar bilan birga dengiz tubidan marvarid oldirdim. Nihoyat katta boylik bilan Basraga, u yerdan Bag‘dodga qaytdim. Ana shu mening beshinchi safarim edi.