Uinston Smit — oddiy, hech qanday qahramonlik xislati yo‘q odam. Uning kuchi jismoniy emas, ichki: u haqiqatni bilishni, o‘z fikriga ega bo‘lishni istaydi. Uinston bizga yaqin, chunki u qo‘rqadi, ikkilanadi, xato qiladi. U erkinlik uchun kurashuvchi emas, balki shunchaki inson bo‘lib qolishga urinayotgan kishi.

Juliya — Uinstondan yoshroq, amaliy va dadil. U Partiyaning katta nazariyalari bilan qiziqmaydi, faqat o‘z hayotini o‘zi xohlagandek yashashni istaydi. Uinston tuzumni tushunishga harakat qilsa, Juliya uni shunchaki aldab yashaydi. Ikki xil qarshilik usuli roman davomida yonma-yon ko‘rsatiladi.

O‘Brayen — kitobning eng murakkab va qo‘rqinchli siymosi. U aqlli, xotirjam, hatto muloyim ko‘rinadi. Uning rolini ochib berish romanning sirlaridan biri, shuning uchun bu yerda batafsil to‘xtalmaymiz.

Katta Og‘a — hamma joyda bor, lekin hech kim uni tirik ko‘rmagan. U haqiqatan mavjudmi yoki Partiya o‘ylab topgan ramzmi — buni roman ochiq qoldiradi. Muhimi, odamlar uni sevishga va undan qo‘rqishga majbur.

Mister Charrington — eski buyumlar do‘koni egasi, Uinstonga o‘tmishdan qolgan narsalarni sotadigan keksa odam. Parsons — Uinstonning qo‘shnisi, Partiyaga ko‘r-ko‘rona sodiq, quvnoq va tor fikrli xizmatchi. Saym — «yangi til» lug‘ati ustida ishlaydigan aqlli tilshunos. Bu kichik qahramonlarning har biri tuzum ostidagi turli odam turlarini ko‘rsatadi.

Proletarlar — aholining katta qismini tashkil qiluvchi oddiy mehnatkashlar. Partiya ularni deyarli kuzatmaydi, chunki ularni xavfli deb hisoblamaydi. Uinston bir payt umidni aynan ulardan izlaydi.