Birinchi saboq: chiroyli g‘oya va uni amalga oshiruvchilar bir xil narsa emas. Har qanday shior yoki va’dani baholashda uning so‘zlariga emas, ijrochilarning amaliy ishlariga qarash kerak.

Ikkinchi saboq: savol berishdan qo‘rqmaslik. Hayvonlar «nega qoida o‘zgardi?» deb so‘rashga jur’at qilmagani uchun ko‘p narsani yo‘qotdi. Sinfda ham, jamoada ham odobli, lekin aniq savol berish — muhim ko‘nikma.

Uchinchi saboq: o‘qish va yozishni bilish — himoya. Kitob, hujjat va qoidalarni o‘zingiz o‘qiy olsangiz, ularni boshqalarning talqiniga muhtoj bo‘lmaysiz.

To‘rtinchi saboq: jimlik ham tanlov. Benjamin hamma narsani ko‘rib turadi, lekin indamaydi. Ba’zan adolatsizlikka loqayd qolish ham unga hissa qo‘shishdir.

Beshinchi saboq: mehnat qadrlanishi kerak. Bokser misoli mehnatkash odamlarning haqqi qanchalik oson e’tibordan chetda qolishini ko‘rsatadi. Rahbar bo‘lsangiz, eng ko‘p ishlaydiganlarni unutmang.

Oltinchi saboq: shiorlarni takrorlash fikrlash emas. Qo‘ylar baqirgan shior munozarani to‘xtatadi, lekin hech narsani tushuntirmaydi. Biror fikrni himoya qilayotganda o‘z so‘zlaringiz va dalillaringiz bilan gapiring.

Yettinchi saboq: kichik o‘zgarishlarni payqash. Fermadagi katta adolatsizlik bir kunda emas, har biri arzimasdek tuyulgan yuzlab kichik qadamlar orqali shakllandi. Har bir qoidaning o‘zgarishi alohida olinganda «nima bo‘pti?» degan taassurot qoldiradi. Shuning uchun o‘z hayotimizda ham, jamoamizda ham kichik og‘ishlarni vaqtida sezib, ular haqida ochiq gapirish muhim.