«Guliston» kitobi shu yerda tugadi. Xudo madadi bilan unda men o‘zimdan oldingilarning she’rlaridan iqtibos keltirib, o‘zimni bezamadim. Ko‘rgan va boshdan kechirganlarimni, eshitgan va o‘qiganlarimni yozdim. Ko‘p joyda pand-nasihatni hazil bilan qo‘shib berdim — chunki nasihatning achchiq dorisi shakarga qorilsa, oson yutiladi.

Ba’zi o‘quvchilar bu kitobda latifalar ko‘pligini ko‘rib, «Bu odam umrini bekorchi gaplarga sarflabdi», deyishi mumkin. Ammo ko‘ngli ochiq odamlardan yashirin emaski, bu hikoyatlar — shifobaxsh nasihatlarning marvaridlari, bayon ipiga terilgan, odob dorilari esa so‘z asali bilan qorilgan. Toki zerikkan ko‘ngil ham ularni qabul qilsin.

Biz nasihatni o‘z o‘rnida aytdik, Umrimizni shu yo‘lda sarfladik. Agar hech kimning qulog‘iga yoqmasa ham, Elchiga xabarni yetkazish kifoya.

O‘quvchi, bu kitobni o‘qisang, yozuvchini duo qilib qo‘y. Undan foyda topsang — u yaxshilarning suhbatidan qolgan bir hidir. Kamchilik ko‘rsang — bu mening loyimning o‘zidan.