Bolalar va kattalar dunyosi. Kitob boshidan oxirigacha ikki dunyoni solishtiradi. Kattalar raqamlar, mulk, mavqe bilan band: ular biror narsa yoki odam haqida eshitganda, uning qanday ekanini emas, qancha turishini yoki qanchalik obro‘li ekanini bilishga shoshiladi. Bolalar esa narsaning mohiyatiga qaraydi. Muallif kattalarni masxara qilmaydi, balki ularga bolalikda ko‘rgan narsalarini eslashni maslahat beradi.

Muhabbat va mas’uliyat. Tulki shahzodaga tushuntirgan eng muhim g‘oya shu: biror kishi yoki narsaga vaqt va qalb bag‘ishlasang, u sen uchun yagona bo‘ladi va sen u uchun javobgar bo‘lasan. Shahzodaning gulga bo‘lgan munosabati shu tushunchani ochib beradi. Muhabbat faqat yoqimli tuyg‘u emas, balki mas’uliyat ham.

Ko‘zga ko‘rinmaydigan qadriyatlar. Kitobda bir fikr qayta-qayta takrorlanadi: eng qimmatli narsalarni tashqi ko‘rinishdan emas, qalb bilan anglash kerak. Cho‘l go‘zal, chunki uning bir yerida quduq yashiringan. Yulduzlar go‘zal, chunki ulardan birida sevimli gul bor.

Har kunlik vazifa va tartib. Shahzoda o‘z sayyorasini har kuni tozalaydi, baobablarni vaqtida yulib tashlaydi. Bu oddiy ish ortida katta saboq bor: kichik muammolarni vaqtida hal qilmasang, ular o‘sib, butun hayotingni buzib yuborishi mumkin. Ko‘plab o‘quvchilar baobablarni yomon odatlar ramzi sifatida ham talqin qiladi.

Yolg‘izlik va bog‘lanish. Kitobdagi deyarli barcha qahramonlar yolg‘iz: o‘z sayyorasida o‘tirgan kattalar ham, cho‘ldagi uchuvchi ham, sayyorasini tark etgan shahzoda ham. Faqat do‘stlik va muhabbat bu yolg‘izlikni yengishga yordam beradi.