Kitobni o‘qiyotib, ko‘p narsa bizga begona emasligini sezasiz. O‘zbek qishloqlarida ham saksonga, to‘qsonga kirgan, lekin har kuni tongda turib tomorqasida ishlaydigan, nevaralariga ertak aytadigan, to‘y-hashamlarda maslahat beradigan otaxon va onaxonlar bor. Ularning ko‘pchiligi hech qachon «ikigay» degan so‘zni eshitmagan, lekin hayoti aynan shu tushunchaning jonli namunasi: kerakli bo‘lish, harakatda bo‘lish, odamlar orasida bo‘lish.

Shahar hayoti esa boshqacha. Ko‘pchilik kun bo‘yi o‘tirib ishlaydi, kechqurun telefon ekrani oldida charchaydi, qo‘shnisini tanimaydi. Kitob aynan shu turmush tarziga qarshi oddiy, lekin kuchli muqobil taklif qiladi. Uning maslahatlari uchun katta pul yoki maxsus sharoit kerak emas: piyoda yurish, kamroq yeyish, do‘stlar bilan uchrashish, sevimli hunarga vaqt ajratish.

Yoshlar uchun ikigay savoli kasb tanlash bilan chambarchas bog‘liq. Ko‘p abituriyent yo‘nalishni ota-onasi xohlagani, obro‘li ekani yoki «pulli» ekani uchun tanlaydi. Bu sabablar ham muhim, ularni mensimaslik kerak emas. Lekin agar odam o‘z ishidan umuman zavq olmasa, uzoq yillar davomida unda barqaror bo‘lishi qiyin. Kitob qiziqish, qobiliyat va jamiyat ehtiyojini birga o‘ylashga undaydi.

Yana bir muhim tomon — ikigay faqat ish bilan cheklanmaydi. Oiladagi o‘rningiz, do‘stlaringizga bo‘lgan munosabatingiz, ibodat va e’tiqodingiz, ilm olishga intilishingiz — bularning hammasi hayotingizga ma’no beradi. Ishsiz qolgan yoki kasal bo‘lgan odam ham ikigayini yo‘qotmaydi, agar uning hayotida boshqa ma’no manbalari bo‘lsa.