Navoiy tabiblik kasbini insonga eng ko‘p foyda keltiruvchi hunarlardan biri deb biladi. Bilimli va halol tabib bemorga hayot qaytaradi, oilaga quvonch olib kiradi. Uning bir to‘g‘ri tashxisi ba’zan butun bir xonadonni musibatdan saqlab qoladi.

Ammo Navoiy chala tabibdan ogohlantiradi. O‘zini tabib deb atab, aslida kasallikni farqlay olmaydigan, bemorni tajriba maydoniga aylantiradigan, pul uchun noto‘g‘ri dori beradigan odam — uning so‘zi bilan aytganda, jallodga o‘xshaydi: farqi faqat shundaki, jallod qilichni ochiq ko‘tarib keladi, chala tabib esa zaharni shirinlikka o‘rab beradi. Xalq orasida «chala tabib — jon olur» degan maqol ham bejiz paydo bo‘lmagan.

Navoiy yaxshi tabibning yana bir fazilatini aytadi: u bemorga mehr bilan, ochiq yuz bilan muomala qiladi. Shirin so‘z va umid berish ham davoning bir qismi.

Ibratli hikoyat (Sharq rivoyatlaridan). Bir bemor ikki tabibga uchrabdi. Birinchisi uni bir qarab: «Kasaling yengil, mana bu dorini ich», debdi-yu, pulini olib jo‘nab qolibdi. Bemorning ahvoli og‘irlashibdi. Ikkinchi tabib esa uzoq so‘rab-surishtiribdi, nima yeganini, qachon og‘riq boshlanganini bilibdi, keyin: «Men bu kasallikni yaxshi bilmayman, shaharda falon tabib bor, u bunga mutaxassis», deb yo‘l ko‘rsatibdi. Bemor tuzalgach: «Ikkinchi tabib meni davolamadi, ammo hayotimni saqlab qoldi», degan ekan. Bilmagan narsani «bilmayman» deya olish — tabib uchun eng katta fazilatlardan biri.

Bugungi kun uchun: tibbiyotga kirmoqchi bo‘lgan abituriyent uchun bu fasl — kasb qasamyodining Sharqona shakli. Bilim chala bo‘lsa, odam hayoti bilan o‘ynash mumkin emas. Va yana bir saboq: kasalligingiz haqida internetdagi tasodifiy maslahatlarga emas, malakali shifokorga ishoning.