Mash’ala yorug‘ida men eng yomon qo‘rquvlarim haqiqatga aylanganini ko‘rdim. Qo‘rg‘on qaroqchilar qo‘lida edi. Do‘stlarimdan hech kim yo‘q edi. Hech qanday asir ham, o‘lik ham ko‘rinmasdi. Men ular hammasi o‘ldirilgan deb o‘yladim va ular bilan birga o‘lmaganimdan uyaldim.

Qaroqchilar olti kishi edi. Beshtasi uyqudan uyg‘onib turardi, oltinchisi esa boshi bog‘langan, rangi oqarib yotardi.

To‘tiqush Long Jonning yelkasida o‘tirib, patlarini tozalardi. Silverning o‘zi esa juda rangpar va jiddiy ko‘rinardi. U meni kutib olishga kelgan kiyimdagidek edi, lekin u kiyim loy bilan qoplangan va yirtilgan edi.

— Xo‘sh, — dedi u, — bu Jim Xokins ekan, Xudo urgur! Bizga mehmonga kelibsan, a? Juda yoqimli.

U trubkasini yoqib, menga yaxshi gapira boshladi:

— Jim, men seni doim yoqtirardim. Sen menga yoshligimni eslatarding. Sen mard bolasan. Men doim sening bizga qo‘shilishingni va janob bo‘lishingni istardim. Endi esa bu imkoniyat keldi. Kapitan Smollet yaxshi dengizchi, lekin juda qattiqqo‘l. «Burch — burch», deydi. Doktor esa sendan jahli chiqqan. «Noshukur yaramas», dedi u sening haqingda. Ular seni endi qabul qilishmaydi. Agar sen o‘z jamoangni tuzmasang — buning iloji yo‘q, — Silver kapitanga qo‘shilishing kerak.

Do‘stlarim tirik ekan! Bu yurakni yoritib yubordi.

— Do‘stlarim qani? — so‘radim men.

— Kecha ertalab, — dedi Silver, — doktor Livsi oq bayroq bilan keldi va: «Kapitan Silver, sizni sotishdi. Kema ketdi», dedi. Biz qaradik — kema yo‘q edi! Shundan keyin biz kelishdik: ular qo‘rg‘onni, oziq-ovqatni, porox va qurollarni bizga berishdi, o‘zlari esa ketishdi. Qayerga — bilmayman. Sening haqingda so‘raganimda, doktor: «Biz u haqda bilmaymiz. U qochoq», dedi.

— Shunaqami? — dedim men. — Unda menga tanlash huquqini berasizmi?

— Albatta, — dedi Silver.

— Unda eshiting, — dedim men qo‘rquvdan qizarib. — Men tanlashdan oldin bilishim kerak bo‘lgan narsalarni bilaman. Sizlar endi juda yomon ahvoldasiz: kemangiz yo‘q, xazinangiz yo‘q, odamlaringiz yo‘q. Agar buning kim tomonidan qilinganini bilmoqchi bo‘lsangiz — bu men! Men olma bochkasida o‘tirib, sizning hamma gaplaringizni eshitganman. Men kemaning arqonini kesdim. Men u yerda qolgan odamlarni o‘ldirdim. Men kemani hech biringiz topolmaydigan joyga yashirdim. Kulish navbati menda. Endi meni o‘ldirishingiz ham, qo‘yib yuborishingiz ham mumkin. Lekin bir narsani bilib qo‘ying: agar qo‘yib yuborsangiz, men sizlarni sudda dordan qutqarishga harakat qilaman. Tanlov sizniki.

Qaroqchilar hayrat bilan qarab turishdi. Men nafas olishga to‘xtadim.

— Uni ushlang! — qichqirdi keksa Tom Morgan pichog‘ini chiqarib.

— To‘xta! — qichqirdi Silver. — Sen kim bo‘libsanki, Tom Morgan? Kapitan bo‘lishni o‘ylayapsanmi? Men seni o‘rgataman! Kim menga qarshi chiqsa, o‘tgan o‘ttiz yil davomida qanday ahvolga tushganini ko‘rgan. Bu bola menga yoqadi. U bu yerdagi har qanday ikki kishidan ko‘ra ko‘proq erkak. Kim unga qo‘l tegizsa, men bilan ishi bor.

Qaroqchilar burchakka to‘planib, shivirlashishdi. Keyin birin-ketin tashqariga chiqishdi.

— Ular kengash qilmoqchi, — dedi Silver menga sekin. — Endi eshit, Jim. Men seni qutqaraman. Sen esa meni qutqarasan. Men tushundim: o‘yin tugadi. Kema yo‘q, demak, bizning hammamizni dor kutmoqda. Lekin agar sen meni sudda himoya qilsang, men ham seni bu yerda himoya qilaman. Kelishdikmi?

— Qo‘limdan kelganini qilaman, — dedim men.

— Bitim! — dedi Silver. — Sen mardlik qilding, men ham qilaman. — Keyin u sekin qo‘shib qo‘ydi: — Doktor menga xaritani berdi, Jim. Nega? Bilmayman. Lekin bunda bir sir bor.